Het D-woord

(Opmerking vooraf: Direct na het lezen van deze column belegde Rutte een persconferentie. Daarin gaf hij aan het afschaffen van de dividendbelasting te 'heroverwegen'. In normaal Nederlands betekent dit dat de afschaffing niet doorgaat. Maar het geeft nog eens aan wat voor een belangrijke influential uw website sowhatfun nog steeds is!)

Shell en Unilever zijn de baas in Nederland maar het zijn geen politieke partijen die stemmen kunnen vergaren. Daarom hebben ze zich als een onuitroeibaar virus binnen de VVD genesteld en daar binnen een katvanger gekozen die voor ze naar buiten treedt. Rutte doet dat al heel lang heel gewiekst. Hij lacht de problemen van zich af, wint campagnes door overtuigend tegen zijn politieke tegenstanders te liegen en belooft het volk wat strooigoed. Als het volk er weer ingetrapt is, kan hij zijn coalitie vormen, trekt zijn beloftes aan het volk weer in en fraudeert zijn partij verder. De coalitiegenoten willen ten koste van alles meeregeren en krijgen dan ook niets van de VVD, lees Shell. Sterker: Ze moeten hun enige kroonjuweel, het referendum, zelf vernietigen. Of ze moeten straks toestaan dat er hier in naam van de Heer euthanasie plaats vindt. En zelfs een kruimel als het zingen van het Wilhelmus op scholen zal uiteindelijk niet doorgaan. Nee, niemand wil dit beleid. Alleen Shell en Unilever. Maar zij zijn dan ook de baas.

Tijdens de Troonrede bralde zo'n andere katvanger, onze koning, dat bijna iedere Nederlander er op vooruit gaat. Maar alleen Shell, Unilever, postbussenfirma's, graaiende bankiers en overbetaalde grappenmakers van de publieke omroep gaan er op vooruit. Verder gaat iedereen er op achteruit: onder meer de prijzen van de boodschappen, de ziektekostenpremie en de energienota stijgen exorbitant.
Ook tijdens de Algemene Beschouwingen is daar niets meer aan te doen. De door VVD, lees Shell, gegeselde coalitie kan alles tegen houden want ze hebben een krappe meerderheid. Maar er kwamen nauwelijks tegenvoorstellen: de oppositie was al murw geslagen voordat het begon. Dus heeft men maar twee dagen lang maar wat uit de neus gevreten, wat tegen elkaar gescholden, gedichtjes voorgedragen en een proefballonnetje losgelaten over criminelen uit arme en rijke wijken. Uiteindelijk hadden Shell en Unilever hun zin weer.

Niemand maar dan ook niemand wil dit kabinet meer. Maar het probleem is dat bijna iedere Nederlander slechts over een kortetermijngeheugen beschikt. Dat betekent dat ze tijdens de volgende verkiezingen de ellende die het vorige kabinet heeft veroorzaakt weer vergeten zijn. En nadat VVD dan weer de grootste is, zijn Shell en Unilever weer de baas.
Ja, maar we hebben de Tweede Kamer toch zelf gekozen, zul je denken. Jazeker, maar we hebben op een politieke partij gestemd, niet op Shell en Unilever. Het is tijd voor het D-woord. En dan bedoel ik níet de Dividendbelasting, een cadeautjes die de twee zich, en de Shell ook nog eens Groningen, zelf hebben gegeven. Nee, ik bedoel: We leven gewoon in een Dictatuur. En daar is maar één oplossing voor: een Staatsgreep!