Topjaar!

Toen minister Hoogervorst van Gezondheid (!) twaalf jaar geleden de marktwerking in de zorg introduceerde, werd iedereen daar ziek van. Behalve de zorgverzekeraars, die hadden opeens de macht. Geld verdienen was voor hun belangrijker dan zorg verlenen: ikke-ikke-ikke. Nu onlangs de ziekenhuizen bij bosjes omvielen, is nogmaals bewezen dat marktwerking in de zorg absoluut niet werkt. De overheid moet weer over de ziekenhuizen gaan. Goede zorg in de buurt moet het adagium zijn. Dat mag best wel wat geld kosten. Dat geld is er want wij betalen ons blauw. Hevel het geld wat wij aan de verzekeraars betalen over naar de overheid. Was dit banken gebeurd dan waren de ziekenhuizen allang gered door de staat. Had het MC Slotervaart PatiëntenBank geheten, dan was het nog open geweest. Iedereen is nu boos. Bijkomend nadeel: Als je nu de straat op moet voor je boodschappen dan struikel je over de gele hesjes!

Het was ook een Topjaar voor het grootkapitaal wat onder toezicht van het kabinet zijn goddelijke gang mocht gaan. Het was ikke-ikke-ikke. Nadat de bank al diverse keren door de staat is gered, vond ING het nodig het exorbitante salaris van zijn topman Ralph H. nog eens exorbitant te verhogen. Ze parkeerden dit even vanwege de publieke opinie en inderdaad: NIET omdat ze zelf vonden dat dit alle perken te buiten gaat. Later ging men bij ING vrolijk verder met frauderen. De financiële topman werd opgeofferd want H. had immers nog een salarisverhoging tegoed.
De op handen zijnde afschaffing van de Dividendbelasting bleek een akkoordje tussen Rutte en de twee werkelijke bazen in het land, Shell en Unilever. Shell had heel Groningen al leeg geplukt. Ondertussen had Shell ook al een cadeautje van vele miljarden van de Belastingdienst gehad. De afschaffing van de dividendbelasting was vooral bedoeld om het hoofdkantoor van Unilever naar Nederland te laten verhuizen. Toen dat niet gebeurde, ging de afschaffing niet door. De vrijgekomen miljarden waren bestemd voor het... bedrijfsleven. Dus voor Shell en Unilever. Bent u daar nog?

Ook internationaal was het een Topjaar. Vooral voor Trump met zijn vele Top's. Ook Poetin liet zich niet onbetuigd. Het was ikke-ikke-ikke. Want de landen die écht onze hulp nodig hadden, kregen die niet. Zoals Syrië, Yemen en Groningen. Gewoon omdat die niet interessant voor ons zijn. Toen Utopia destijds op school werd voorgelezen, wist ik al: Zo zal het nooit worden. Maar een beetje mooier en eerlijker 2019 zou al heel fijn zijn. Door een eerlijke verdeling hebben we geen Voedselbanken nodig. En laten we eens structureel wat aan de schrijnende hongersnood op de wereld doen. En dat WE volgend jaar de Nations Cup maar mogen winnen!