Writersblock

De tuinier die van slakken probeert af te komen door ze over de schutting te gooien, kan dat beter laten. Het is niet alleen heel onaardig voor de buren, de slakken komen in hun eigen tempo toch weer terug. De beesten keren instinctief terug naar de thuisbasis, blijkt uit een onderzoek van de Queen Mary-universiteit in Londen en de universiteit van Exeter. (bron: De Stentor, 16 mei 2014)
Het is een wat onzinnig begin voor een column in een buurtkrant, maar ik moet aan mijn minimum van 450 woorden komen. Ik weet niets beters. Ik heb namelijk een writersblock. De afgelopen redactievergadering zat ik een half uur te stotteren. Waar zal mijn column over gaan? Zal ik een eerbetoon schrijven voor onze fantastische fotografen, die mijn artikelen de afgelopen tien jaar een beetje leesbaar hebben gemaakt? Iets van: Jan heeft een fototoestel met flitser want hij fotografeert alleen 's avonds? Nee, dat trekt geen volle zalen. Denk er nog maar rustig over na, werd er gezegd, je hebt nog een week. Een week??? Maar ik heb een writersblock!

Toen ben ik gaan nadenken. Het writersblock heb ik beslist niet bij mijn mondiale opdrachtgevers als Sowhat?-FUN waar ik maandelijks een actuele column over het wereldgebeuren moet inleveren. Vluchtelingen, ISIS, zoekgeraakte bonnetjes, Wie is de mol?, veldmuizenplaag: er gebeurt altijd wel iets spectaculairs.
Maar hoe zit dat nu in Zeeburg? Onze mooie glossy bestaat precies tien jaar en één nummer. In ons eerste nummer schreven we over Voedselbanken. Die zijn er nog steeds. We zochten redactieleden. Die zoeken we nog steeds. Over jongerencentra. Die zijn er nog steeds te weinig. Tien jaar later schrijven we over ateliers. Die zijn er nog steeds. Over onze vergaderlocatie Botenloods. Die is er nog steeds. En eenzaamheid, wat helaas nog steeds welig tiert.
IJburg is nog steeds niet af, Er is nog steeds geen Hema in Zeeburg en Fountainhead of een equivalent daarvan staat nog steeds hooguit op de tekentafel. Het gaat allemaal zijn gangetje. Er gebeurt niets spectaculairs. Over die paar ontwikkelingen die er dan wél zijn, heb ik al honderd keer geschreven. Het is dus logisch dat ik een writersblock heb.

Dus ik roep iedereen in Zeeburg op! Indische Buurters, zorg ervoor dat de Makkie een wettig betaalmiddel wordt in heel Amsterdam. Pioniers op het Zeeburgereiland, vernoem de belangrijkste straat in de Sportheldenbuurt naar Johan Cruijff. IJburgers, zorg ervoor dat er eindelijk eens een grote dagelijkse markt komt met de allure van de Albert Cuyp. Mensen uit het Oostelijk Havengebied, zorg voor een permanente verblijfplaats voor alle vluchtelingen in Amsterdam op de Kop van het Java-eiland.
Laat me verbazen. Verras me. Zorg voor spektakel. Liefst vanaf nu, dan ben ik snel van mijn writersblock af.