Laaghangend fruit

Je kent ze wel, die stokoude prioriteiten die opeens hoog op de politieke agenda komen.
We zijn al eeuwen bezig onze planeet aan het verkloten maar pas vijftien jaar geleden werd klimaat een hot item, een term die goed past met de opwarming van de aarde. Heel veel heeft het niet opgeschoten, we zitten intussen weer in een klimaattop die tot mislukken gedoemd is.
Stikstof is er al sinds de ingebruikname van het heelal. Dat de stikstofuitstoot opeens hoog op de agenda staat, zal niemand vanwege de zich als hooligans gedragende boeren ontgaan zijn. Gevolg is dat er niet meer gebouwd mag worden.
En dat is de meest recente stokoude prioriteit: de eeuwenoude woningnood is hoger dan ooit. Woningnood ging tijdens de Algemene Beschouwingen zelfs voor corona, zorg en armoedebestrijding, wat volgens mij nooit een prioriteit is geweest. Verhuurdersheffingen weg. Bouwen, bouwen, bouwen. Huizen. En ziekenhuizen?

Ziekenhuizen bijbouwen lijkt niet echt nodig. Ik weet niet wie mijn huisarts is, al drie huisartsen hebben het zinkende schip van mijn gezondheidscentrum verlaten. Hetzelfde is aan de hand in de ziekenhuizen. Ook massale leegloop. De medewerkers kunnen de werkdruk niet aan. Of ze stappen eruit omdat ze niet de variatie krijgen waarvoor ze toen ze aan de opleiding begonnen gekozen hebben: alleen maar niet-gevaccineerde coronapatiënten helpen, gaat misschien tegenstaan. Terwijl er ontzettend veel mensen op hun niet geplande maar beslist noodzakelijke opname wachten.
Er is sprake van een enorme Tweedeling. De gevaccineerde voelt zich onveilig door de niet-gevaccineerde. De wappie zegt dan weer dat niet hij maar de prik de gevaccineerde moet beschermen. Dan heb je nog de reli’s die door God beschermd worden. Maar daar heb ik niets aan: ik heb zoveel gevloekt in mijn leven dat ik niet door Hem wordt beschermd.
Het kabinet wil niet dat de tweedeling een Derde Wereldoorlog wordt dus kiest níet voor verplichte vaccinatie. Het kabinet kiest net als in geval van Afghanistan, Groningen en compensatie toeslagenellende voor slappe knieën. Dus wordt het laaghangend fruit weer van stal gehaald: anderhalve meter, mondkapje, QR-code. Maatregelen waarvan bewezen is dat ze onvoldoende werken dan wel niet worden nageleefd.

Maar de Tweedeling blijft, wordt zelfs alleen maar erger want zachte heelmeesters maken stinkende wonden. De coronadiscussie neemt dezelfde heftige vormen aan als de Zwarte Piet-discussie. Alleen gaat die over een kinderfeestje en dit over een dodelijke ziekte. Als het niet zo ernstig was, zou het vaccinerend zijn.
In praatprogramma’s wordt alleen maar gemekkerd. We zijn al twee jaar aan het kloten. Ik ben geen viroloog, ik weet het ook niet. Maar ziekenhuizen, experts, politiek: DOE IETS!